[b]'Eeuwfeest: 1209 - 1959'[/b]In deze stad vertoont het avondwonderzijn oude-leeftijdstekens in het jong gelaat:de poorten staan als gaten van een donderin loden lucht van zomerdagen dagen laat.Men viert ze als een dode, die nog nietverkild, vergeten is, maar in dit uurvan wijze woorden uit het eeuwig liedder torens spreekt ... geluid van stervend vuur.Een vuurwerkfeest verlangt de nieuwe mens,zo kinderlijk. Maar ras is 't uitgeknald.Alleen smeult voort in hem het oude vuurdat zoveel kinderharten heeft vergald.Men viert de oude stede als een nieuwgeboren kind. Bij elk ontstaat, zo rood,drang naar geluk, want steeds verwekt opnieuwhet kind een kind, als dood een andr'en dood.En deze stad is nog een dromenkind,verlangend naar een blank, toekomstig lichtdat blinken zal in tuinen, waar de windherhaalt zijn dennenlied, zijn oud gedicht.Doch stervend ook is zij, in 't gram geluiddat uit de stenen van de straten klinkt;daar wordt het laatste stukje stilte uit-geworpen: oude eenvoud die verdrinkt.[i]Frank Van Herendael mei 1959/Veldie/ ThalsFM .[/i]